selamlar…..

valla demlendigini/demlenecegini sezdim desek daha dogru olacaktir….bu mevzularin üzerine demlenmek gerektir……bir yerden bir yere gidilmis o halde demlenmek gerektir diye düsündügümden herhlalde……demlenmek de türlü türlüdür elbette…..sarapla siirle askla ya da…..sonsuzla…..”günesin dogusuyla batisi arasiindaki sonsuz mavi”nin imgesi nasil bir sey olabilir ki acaba….yakalanamaz, belirlenemez, ucucu “imge”……iste….

neyse proC, acele etme bu halden cikmak icin…..dinlenmekse dinlen…..muhkem……

aklindakileri dinlemek icin dinleniyoruz bizde…..

Döndüm yine meskenime. Ne olmuş ne bitmiş sizden tarafta diye şöyle bir gezintiye çıktım zira tatil boyunca vaktim olmamıştı. Kacakkova cephesinde felsefi şiir meselesi açılmış, Banu kondilak’ı, fuko’yu borçlanmış, orijinden neler neler anlatmış… Yazısından sonra hemencecik Pollock geldi aklıma, daha bir iyi anladım derdini. Tolga dinlenmeye devam ediyor, ardından sert esecek gibi… Ve eleştirel günlük hoş gelmiş, sefalar getirmiş… Geleyim yorumların yorumlarına.

Dostum kacakkova, ben meselelere el atmadan onları tanımlamış olmadığımızı düşünüyorum. Her birimizin ayrı edinimleri ve birikimleri öyle açılımlara gebe ki çabalarımız bir sonuca, belki sonu olmayan bir sonuca gidiyor; bir yerlere gidiyoruz.

Sevgili Banu, parmağını kaldırma koşulunu Saussure’e bağlamışsın, umarım vakit buluruz ve bağlarız bağları oradan buraya.

Tolga kardeş, dinlen dinlenebildiğin kadar. Toparla kendini, zihnini boşalt. Ne de olsa bu konuları hep konuşacağız, dönüp dönüp geleceğiz. Üç beş yüzyılda oturmamış meseleleri üç beş günde toparlayamayız ya!

Eleştirel günlük, öncelikle hoşgeldin. İlgin için teşekkür ederim. Cesaretin kırılmasından bahsetmişsin, bu anlaşılır ama mantıksız. Çünkü hepimiz eksiklerimiz ve yanlışlarımızla öğrenmeye devam eden insanlarız burada. Gerçekten bir şey söylemeden önce söylenecek şeyler üzerinde iyice bir kafa yormak gerektiği doğru, fakat bu her alanda geçerli değil mi? Annenle, sevgilinle/eşinle, arkadaşınla konuşurken farklı bir yöntem mi izliyorsun? Burada kimseye tutarlı olma konusunda da bir sorumluluk yüklenmiyor, yeter ki birbirimizden bir şeyler öğrenebilelim.

İmge meselesine gelince, benim imgeyle im arasına kendi kafama göre koyduğum ayrımı ‘yapı ve araç olarak imge’ ile bertaraf etmişsin. Bu hareketin süreci anlamlandırabilmek adına benim çabamla benzer doğrultuda. Ama benim farklı anla(tı)mlara ihtiyaç duymamın sebebi, kacakkova’nın çok net bir biçimde söylediği gibi dil-dildışı meselesinin yarattığı sıkıntı. Nazım’ın şiiri için teşekkürler, anlatıklarını/anlattıklarımızı güzel bir biçimde tutarlıyor. Gitmeden son bir hamleyle ortalığı karıştırıp “Dildışı dediğimiz şey sahip olduğumuz dile dayalı bilme olanaklarımızla bilinebilir mi acaba?” diye sormuşsun. Bu soru bana ilk elde Schopenhauer’un, bilinen dünya meselesinde Kant’a eklemeye çalıştıklarını hatırlattı. Fakat derhal sahip olduğumuz dil’in neyi tanımladığı sorusu aklıma geldi çünkü bu da belirsiz.

Ve kacakkova, mesafe fazla olmasa nerede gördün beni, nasıl tanıdın da suçüstü yaptın diyeceğim:) Kafayı çekmedim ama demlendim yine farklı şekilde… Demlenmek de türlü türlü değil mi ne de olsa? Eyvallah diyelim… Fakat demlenmekten de güzeli, güneşin doğuşuyla açılıp batışına kadar sonsuz mavinin içinde olmak… O durumda ‘imgeler’ nasıl da uzaklaşıyor, şekil değiştiriyor, gerçeklik algısı nasıl garip bir hal alıyor, sorun dediğimiz sorunlar sorun olmaktan nasıl uzaklaşıyor… “İmgeyi “görünür ile görünmez” arasında bir yere yerleştirmek mi gerektir” soruna bir şekilde cevap verebilirdim bundan önce, ama şimdi yalnızca agh! diyebiliyorum senin gibi.

Toparlamak istedim ama yazmaya da fırsatım olmadı, zihnim dinlence havasından kurtulup kendine geldiğinde ekleyeceğim aklımdakileri.

bu tür meselelerin gelistirilmesi bir yogunluk gerektiriyor ve bu da zaman bagli…..umarim zaman bulabiliriz hepimiz…..

sorunuzu ise direk saka gibi algilamayi tercih ediyorum…..;)
bu asla emin olamayacagimiz bir sey cünkü…..

bu arada proC abiye yarasin demek istiyorum….ola ki demleniyordur bi yerlerde…..;)